Willeke begint bij iets uit haar eigen raadswerk: ‘Toen ik raadslid werd, dacht ik dat de belangrijkste keuzes voor Apeldoorn in het stadhuis werden gemaakt. Gaandeweg ontdekte ik dat veel ontwikkelingen al eerder beginnen, aan de andere kant van de Veluwe, in Arnhem. Daar worden kaders vastgesteld en keuzes gemaakt die uiteindelijk zichtbaar worden in onze stad.’

Waar Willeke beschrijft hoe provinciale keuzes doorwerken in de gemeente, benadrukt Ben logischerwijs de omgekeerde beweging naar de regio: ‘Op thema’s als woningbouw, netcongestie, leefbaarheid en bereikbaarheid is het van groot belang dat alle regio’s goed vertegenwoordigd zijn.’ Hij wijst daarnaast op de belangrijke rol die de provincie heeft in landelijke programma’s, zoals de regiodeals.

Die wisselwerking krijgt bijvoorbeeld vorm aan de Zuidrand van Apeldoorn. Daar komen wonen, werken, natuur en bereikbaarheid als provinciale en gemeentelijke thema’s samen. Willeke: ’De provincie is hier partner, financier en kritische meedenker. Juist daar zie ik hoe lokale en provinciale politiek elkaar raken. De provincie is een beetje als de fundering van een huis. Je ziet haar niet. Je praat er zelden over. Maar veel van wat boven de grond zichtbaar wordt, rust erop. Besluiten over bereikbaarheid, natuur, energie en ruimte houden zich namelijk niet aan gemeentegrenzen.’

Voor Ben onderstreept dat het belang van vertegenwoordiging op alle bestuursniveaus. ‘Als de stem van jouw gemeente niet óók weerklinkt in het provinciehuis, ben je tot op zekere hoogte vleugellam.’ Zijn conclusie: ‘Daarom is het echt belangrijk dat de ChristenUnie niet alleen in het Apeldoornse stadhuis én in het Tweede Kamergebouw te vinden is, maar óók in het provinciehuis in Arnhem.’

Willeke keek in dat kader onlangs vanuit een andere positie naar die verbinding. Namens de ChristenUnie nam ze deel aan de selectiecommissie voor de kandidatenlijst voor de Provinciale Staten van Gelderland. Die ervaring bevestigde voor haar hoe belangrijk het is dat gemeenten en provincie elkaar begrijpen en versterken. Bereikbaarheid, natuur, energie en ruimte houden zich immers niet aan gemeentegrenzen.

Willeke: ‘Want uiteindelijk loopt de grens van Apeldoorn misschien bij het plaatsnaambord. De opgaven van Apeldoorn doen dat niet. Daarom kijk ik niet alleen naar wat er in het stadhuis gebeurt, maar ook naar wat er in Arnhem wordt besloten. Want een sterk Apeldoorn vraagt soms ook om een blik over de gemeentegrens.’