39 ombudsmannen (m/v)

CU-Apeldoorn_010_0C0A0211.jpgdonderdag 29 juni 2017 20:06

Bij de behandeling van de voorjaarsnota 2017 vroeg een niet nader te noemen oppositiepartij om een onafhankelijke gemeentelijke ombudsman en kwam er een roep (later ingetrokken) om als gemeente een team issuemanagers aan te stellen. Om boze burgers in bedwang te houden.

Zo’n ombudsfunctie, daar is eind 2014 al eens naar gekeken en ook onze fractie heeft hier in 2016 nog eens de aandacht op gevestigd.

Het ging ons daarbij om de vraag of er niet bovenop het meldpunt sociaal (dat is ingericht door de raad om een ombudsfunctie te vervullen voor het sociaal domein), de onafhankelijke bezwarencommissie én het aangesloten zijn bij de landelijke Nationale Ombudsman ook een lokale ombudsman nodig zou zijn. Wij lieten ons toen al overtuigen door de resultaten die deze reeds bestaande organen in Apeldoorn boekten. En zeker nu het meldpunt sociaal steeds meer naamsbekendheid krijgt en voor het tweede jaar op rij prima resultaten laat zien, is wéér een aanvullend orgaan wat ons betreft op dit moment niet nodig. Het is voor ons denkbaar de dienstverlening verder te verbeteren door mensen de gelegenheid anoniem hun ervaringen met het meldpunt te delen, naast het meldpunt ook over de bezwarencommissie en de Nationale Ombudsman nadrukkelijker actiever te communiceren en mensen beter te ondersteunen bij het verwerken van hun zorgen of klachten.

Voor wie zich dan nog steeds door het meldpunt, de bezwarencommissie of de Nationale Ombudsman niet of onvoldoende gehoord voelt, heeft Apeldoorn daarnaast ook nog eens welgeteld 39 (!) onafhankelijke volksvertegenwoordigers in de gemeenteraad zitten die maar al te graag willen horen van burgers waar ze tegenaan lopen en willen helpen de issues te managen.

Want dat issuemanagement. Hoe zit dat? En waarom?

W-A-A-R-O-M????

Waarom is het nodig de burger die - om wat voor reden dan ook - zich niet gehoord en begrepen voelt als een issue te bestempelen? Het werd in het debat bij de voorjaarsnota al door enkele raadsleden aangestipt: als burgers zich niet gehoord voelen, moeten we dan niet veel eerder naar onszelf kijken en eens beginnen met luisteren? Niet de burger als probleem bestempelen, maar ons afvragen wat wij (hadden?) kunnen en moeten doen om het probleem - niet de burger, maar de slechte communicatie - op te lossen.

Diezelfde partij vroeg onlangs - m.i. geheel terecht - een spoeddebat aan rondom de berichtgeving over het AZC. De les daar, de echte issue? Niet de boze burgers. Maar communicatie, communicatie, communicatie. En daar hebben we een heel team voor. Dat kan beter, had bij het AZC ook beter gemoeten. Maar als we dat nou eens gaan doen. Dan hebben we geen issues meer. En geen issuemanagers nodig.

Punt.

« Terug